Dier in beeld!

Geen dagelijkse patiënt.

Vrijdag kwamen scholieren van het Terra College bij ons met deze slang. Hij had een prolaps van zijn hemipenis. Helaas was de prolaps al helemaal uitgedroogd en niet terug te plaatsen. Daarom heeft de dierenarts Marjoleine de hemipenis gelijk verwijdert. Een niet alledaags werkje en zeker geen alledaags dier. Hij mocht na de operatie weer mee naar zijn hok, want deze slang is niet goed hanteerbaar.

 

 

Een hemipenis is het geslachtsorgaan van een slang.



Dit is Bica, lekker aan het smikkelen in de wachtkamer.

 

Senna kwam gisteren samen met haar vriendin Luna voor de jaarlijkse controle en entingen. Senna was als eerste weer helemaal gezond verklaard. Hier wacht ze prinsheerlijk totdat Luna ook van tafel mocht.

Juno, hond van Marjoleine wordt zeker niet verwend.

 

Hoe is het nu met Bob!
 
Eind november hebben wij jullie aandacht gevraagd voor Bob. Voor Bob zochten wij een plekje waar hij nog 'een aantal' jaartjes kon wonen. Aangezien Bob kattenaids en een corona-infectie heeft kon hij niet bij zijn baasjes blijven die hem net uit zijn zwervend bestaan hadden gehaald.
 
Inmiddels zit Bob vanaf dit jaar op zijn nieuwe adres in Almere.
 
Stichting Dierenthuis is een permanente opvang voor kansarme dieren. Naast katten met deze infectie ziektes bieden ze ook een plek voor andere kansarme dieren.
Een leven zonder hokken en tralies. Omdat ze al genoeg hebben meegemaakt mogen ze hier voor altijd blijven.
 
We hebben deze foto mogen ontvangen.
Het gaat erg goed met Bob, hij slaapt overdag vooral veel. Maar 's avonds maakt hij zijn rondje. Hij laat zich nog niet zo makkelijk aaien. Echter de fotograaf heeft ontdekt dat als je maar lekkere snoepjes meeneemt hij zeker wel aaibaar is.

Pip

Pip, puppy golden retriever, was deze week voor het eerst in de praktijk. Wat vond hij het gezellig! Aangezien het een rustig spreekuur was, liep hij los en verkende hij alle ruimtes. Thuis is hij als een blok in slaap zijn gevallen.

 

Oproep voor Bob!

Bob is een lieve rood-wit gecastreerde kater van ongeveer 2 jaar oud.
Na een zwervend bestaan is hij liefdevol opgevangen door mensen uit onze praktijk. Deze hebben gelijk nadat ze hem in huis genomen hadden, een bloedonderzoek laten doen en een gebitsbehandeling. Uit het bloedonderzoek bleek dat Bob besmet is met kattenaids en een coronavirus heeft, Bob heeft gelukkig op dit moment geen klachten en voelt zich goed.
Echter deze aandoening is besmettelijk voor andere katten en niet te genezen. Deze aandoening is niet besmettelijk voor mensen of andere dieren!
Waar Bob nu woont zijn er meerdere katten en Bob zit daarom al lange tijd alleen in een slaapkamer, dit terwijl Bob erg van knuffelen houdt!
Bob kan nog best een tijdje mee; hoelang is helaas niet te voorspellen. We zijn voor Bob op zoek naar een lief baasje die hem nog een leuke tijd wilt geven.
Ook is het nodig om meerdere keren per week een ontsmettende tandpasta in zijn bekje an te brengen.
De kerst en het nieuwe jaar staat voor de deur, en dan hebben allemaal goede voornemens.
Wie wil (weloverwogen!) nog een tijdje voor deze knuffelkat zorgen?
Let wel, Bob heeft in de toekomst mogelijk medicatie nodig en hij mag niet naar buiten! Hij is geënt en gechipped en behandeld tegen parasieten.

 

Hoe gaat het nu met Joris?

Joris is na een aantal maanden bij een van onze assistentes gelogeerd te hebben op een fantastische plek terecht gekomen. Hij is erg blij met zijn nieuwe baasjes en zijn nieuwe vriendje. Hij redt zich prima met zijn drie pootjes . We hopen dat hij zo nog vele jaren van zijn leven kan genieten!

Een zeldzaam roofdiertje

Het is al na middernacht, als de telefoon gaat. Een medewerker van de dierenambulance vertelt me, dat hij een aangereden wezel in de auto heeft, en vraagt me vriendelijk, of hij langs mag komen.

Op de praktijk blijkt het diertje bloed te verliezen uit zijn bek en neus en erg suf te zijn. Verdere verwondingen zijn gelukkig afwezig, en ook de longen en het hart klinken niet afwijkend. Ik besluit het diertje een kans te geven, en geef hem een injektie tegen shock en een tegen pijn.


De volgende dag "transformeert" onze wezel, na even googelen, in een boommarter, een in nederland toch zeldzaam voorkomend roofdiertje. Onze boommarter is nog suf, eet in het begin niet zelf (ook niet 's nachts, zoals in het wild), en wordt met veel liefde en enthousiasme door ons allemaal gedwangvoerd en verzorgd. Het is dan ook een uitgelezen kans, dat we nu zo'n diertje van dichtbij kunnen bewonderen en zelfs in handen hebben. Vanzelf hanteren we hem wel met de nodige voorzorgsmaatregelen, het is en blijft immers een wild dier.


In de loop van een aantal dagen wordt de boommarter steeds levendiger. Om hem of haar nog extra te laten aansterken en weer voor te bereiden op een bestaan in de natuur, brengt collega Marianne de boommarter naar een opvangcentrum in de buurt van Apeldoorn. Daar blijkt het een vrouwtje te zijn, erg slank; ze krijgt een grote kooi met schuilhok toegewezen.

In de loop van 2 weken wordt ze steeds schuwer, ze poept op haar schuilhok (een teken, dat ze zich thuisvoelt), en laat zich nauwelijks nog zien.


Na 2 weken is het dan zover: in alle vroegte wordt mevrouw in haar afgesloten schuilhok door familie van Marianne weer naar Emmen vervoerd. Daar wordt ze, in het natuurgebied achter onze praktijk , weer losgelaten. In een streep schiet ze er vandoor.


Mocht u nog eens tijdens een wandeling in de mooie natuur bij Noordbarge het geluk hebben om een boommarter te zien, dan is het vast de onze....

Lieve Dopey de man die je hart steelt
Lieve Dopey de man die je hart steelt

Dopey

Op een koude wintermiddag werd hij door de dierenambulance bij ons binnengebracht: mager, uitgedroogd, onder de klitten, stinkend naar urine, erg bang en met flinke ondertemperatuur. Na een paar dagen intensieve verzorging knapte hij al aardig op en ontpopte zich als een aanhankelijke, lieve kater. Zo een, waar eventuele toekomstige baasjes voor in de rij staan. Helaas bleek uit wat bloedtesten, dat hij besmet was met FIV (kattenaids) en FIP. Dat maakte de kans op herplaatsing bijna nul.

Vaak worden deze katten daarom ingeslapen, hoewel ze veelal nog meerdere jaren in goede gezondheid verder kunnen leven.

We vonden echter dat "onze Pers" na de doorstane ellende nog een goed leven verdiende, en namen daarom contact op met Stichting Dierenthuis in Almere, die een tehuis biedt aan kansarme asieldieren en katten met kattenaids of leukose. De dieren leven daar in een huiselijke omgeving en hebben de nodige vrijheid. Tot onze vreugde mocht hij daarnaartoe!

We noemden hem Dopey, naar de niet zo snuggere, maar wel heel lieve dwerg van Sneeuwwitje. We hebben hem geënt, zijn klitten verwijderd en zijn gebit gereinigd. Daarna hebben we hem naar Almere gebracht, waar hij zich inmiddels goed thuis voelt tussen de andere aidskatten.

Als goede "adoptieouders" hebben we beloofd hem financieel te blijven steunen en af en toe te bezoeken. Bij tijd en wijle kunt u dan ook een opdate over hem op onze site verwachten. Kijkt u ook eens op de website van deze stichting, www.dierenthuis.nl; u vindt Dopey daar te midden van de andere bewoners.

En als u in deze financieel zware tijden toch nog wat kunt missen, overweeg dan ook eens de adoptie van één van deze bewoners. De stichting keert geen salarissen uit en draait puur op giften; uw gift zal dan ook erg welkom zijn!

page loading